De transformationele leider

Maar aan deze veranderende omgeving zitten uiteraard ook een aantal keerzijdes die wij met enige regelmaat horen van zowel opdrachtgevers als kandidaten. Hoe bewaak of creëer je een cultuur als mensen elkaar minder zien en informele contactmomenten sporadischer worden? Veel (meestal grote) organisaties maken beleid dat vergaderen en ‘ontmoeten’ op kantoor kan plaatsvinden. Kantines worden massaal omgebouwd tot hippe koffiebars en lounge-omgevingen. En ja, hier wordt dan zeker gebruik van gemaakt. De prangende vraag is, is dit voldoende voor de bedrijfscultuur? Komen hier eigenlijk wel de ‘juiste mensen’ op af? En weerspiegelt deze mix mensen, de organisatie?

Vergaderen is voor velen de primaire aanleiding om naar kantoor te komen. Maar niet iedereen vergadert even frequent. Daarbij speelt de grootte van de organisatie ook een rol. Kunnen kleine organisaties wel dezelfde faciliteiten bieden of is dit voor hen als een olietanker in de vijver onrealiseerbaar? Bovendien is er een grote groep die überhaupt niet thuis kan werken (denk aan een productieomgeving). Wat doet dit met de onderlinge verhoudingen? ‘Kwestie van pech’ of is dit eigenlijk de welbekende ‘roze olifant’ die veel leiders liever niet willen zien?